کلمات قصار
یا اباعبدالله الحسین
ابیاتی که معظم له بالبداهه در زمینه عشق به سالار شهیدان علیه السلام سروده اند
استاد معظم درباره این ابیات می فرمایند: هنگام برخاستن برای نماز صبح این اشعار بالبداهه بر لسان جاری شد بلکه جریان آن ادامه داشت. حقیر مختصر آن را یادداشت نمودم.
توضیح
بسم الله الرحمن الرحیم
یا ابا عبدالله الحسین (ع)
تا نگشتی قبول حضرت حق
چون که او گشت فدای حضرت حق
جان هر کس که مرده شد در دهر
گر که هستی رضای حق طالب
گر که خواهی رهی تو از آتش
گر که داری ولای او در دل
هر که شد کشته غمش به یقین
گر که خواهی طلب کنی جانان
نور حق را که شد عیان به جهان
راه دور وصال کوته شد
گر چه تار است راه حق از ظلم
دولت حق چو می شود ظاهر
جمع گردد لوای باطل ها
مهدیا لطف کن ز جا برخیز
هست امیدم که من شوم یارت
بار الها بده تو توفیقم
مدتی بوده ام مقیم درگاهش
مر حمت کن تو باز روزی کن
منتی بعد از آن بنه بر دل
تاکه یابم تو را به خانه او
روز اول چو او شدی یارم
بار الها تو ختم کن آمال
خانه دل، تو خانه ات گردان
تا که گردم از دوستان رهت
چون که گفتی وسیلتی جوئید
کی شدی عاشق لقای حسین
شد جهان جملگی فدای حسین
می شود زنده از نوای حسین
رو طلب کن ز جان رضای حسین
کسب کن در جهان ولای حسین
رو بپاکن تو عزای حسین
می شود زنده از ولای حسین
رو ببین آیت لقای حسین
یافتم من از سرای حسین
تا برافراشت در جهان لوای حسین
می شود روشن از صفای حسین
می شود ختم در زمین عزای حسین
نصب گردد فقط لوای حسین
کن طلب خون حق برای حسین
زین طلب در جهان برای حسین
تا روم سوی کربلای حسین
تنگ گشته دل از برای حسین
روضه پاک و دلربای حسین
منشرح کن دل از برای حسین
صاف گردد دل از صفای حسین
تا ابد جان شود فدای حسین
کام دل ده تو از برای حسین
کن نشیمن در او برای حسین
آرزویم شود رضای حسین
نیست ما را بجز ولای حسین